Meditatie

Levenskracht
Op de oprit achter ons huis is iets bijzonders te zien. Een grijze
klinker is helemaal omhooggeduwd door het groen dat erdoor komt.
Wat voor groen het is – geen idee. Maar ik vind het een wonder. De
kracht van het leven, dat zich niet tegen laat houden!
Nu is het misschien een beetje dubbel voor de mannen die onze
oprit bestraat hebben. Voor de duidelijkheid: ik ben ontzettend blij
met wat zij hebben gedaan! En: ik ben diep onder de indruk van hoe
ze het hebben gedaan. Het zit er superstrak in!
Maar: klinkers en stenen kunnen ook staan voor hardheid en
doodsheid. Er zit geen gevoel in. Geen leven. En in het geval van
grijze klinkers ook: geen kleur.
Nogmaals: voor
onze oprit is dat
prima. Maar: als
beeld voor het
leven, is het
natuurlijk minder
mooi. En tegelijk is
dat precies hoe veel
mensen het leven
ervaren. De
coronatijd, die de
levensvreugde van
veel mensen een
flinke knauw heeft
gegeven. Nu weer,
de oorlog in
Oekraïne. En wat
moeten sommige
mensen in hun
eigen leven allemaal
wel niet
meemaken… Het is als grijze klinkers. Triest. Somber. En zal het
ooit anders worden?
Juist dan is dat groen dat erdoor breekt zo bemoedigend. De grijze
hardheid van het leven heeft niet het laatste woord. Zomaar opeens
breekt de lente door. Breekt er kleur door. Leven. Houd moed!
En er is nog iets. De grijze klinkers achter ons huis zijn mensenwerk.
Ze zijn er door mensen ingelegd. Ja, nogmaals: voor de
stratenmakers is het een beetje dubbel. Maar: is wat er achter ons
huis is gebeurd niet geweldig? Als het erop aan komt, kunnen wij
mensen de natuur onze wil niet opleggen. De kracht van de natuur
blijkt toch sterker te zijn. En mag je dat niet breder trekken? Hoeveel
mensen lijden niet onder wat anderen ze aandoen? Denk alleen
maar weer aan de mensen in Oekraïne. Wat kan je tegen de
Russische overmacht beginnen? En dan opeens breekt het groen
door het grijze mensenwerk heen. Door de hardheid en de
wreedheid heen. Er is hoop…
Het doet me denken aan een paar regels uit een Paaslied. Gezang
210 zingt: “Het leven brak door aard’ en steen, uit alle wonderen om
u heen, spreekt dat God heeft gesproken.” Dat is wat er gebeurde op
de Paasmorgen. Het opstandingsleven brak door de steen van het
graf heen. De aarde schudde ervan. Niets kon Jezus tegenhouden.
En is wat achter ons huis is gebeurd daar niet een beeld van? Niets
kan de levenskracht van de Opgestane tegenhouden!
Als vanzelf gaan mijn gedachten dan naar Filippenzen 3. Paulus
schrijft daar dat hij ernaar verlangt om Christus te leren kennen “en
de kracht van Zijn opstanding” (vers 10). De door het groen
omhooggeduwde klinker achter ons huis bepaalt me uiteindelijk
daarbij: de kracht van de opstanding.
Bijzonder. Pasen op de oprit achter ons huis. Hoe doods en donker
het ook is. In de wereld. In je eigen leven. De levenskracht van de
Opgestane is altijd sterker. En soms mag je er even iets van zien.
Met de woorden van het vervolg van Gezang 210: “Al wat ten dode
was gedoemd, mag nu de hoop herwinnen.”
Ds. Karel Hazeleger

Geplaatst in Geen categorie.