Meditatie

Samen uit, Samen thuis

 

Toen zei hij tegen Hem:

Als Uw Aangezicht niet meegaat,

laat ons dan van hier niet verder trekken.

Exodus 33, vers 15

Het is vakantietijd. En dat is meteen ook goed te merken. Want zoals dat geldt voor veel dorpen en steden in ons land, verandert daarmee het straatbeeld in ons mooie lintdorp: ineens zijn er geen lange rijen meer voor de kassa in de supermarkt. Plotseling kun je overal makkelijk je auto parkeren. En je hoeft ook bijna niet meer uit te kijken, als je de straat wilt oversteken. Want juist in deze periode zijn er veel mensen op vakantie. Vakantie betekent dan ook vaak, dat wij op reis gaan. We zakken massaal af naar het zuiden, bijvoorbeeld via de Route du Soleil. We trekken naar het oosten via de duitse Autobahn. We kiezen het ruime sop of vliegen zomaar duizenden kilometers ver, op weg naar onze bestemming.

Maar… wie gaat er met ons mee? Gaat God ook met ons mee? Leidt Hij ons op onze vakantieplek, zoals Hij ons ook thuis leidt? Met andere woorden: Zijn wij elders net zo gelovig, net zo op God betrokken in wat wij zeggen en wat wij doen, als thuis? Of nemen we het op die andere plek wat makkelijker op, al was het alleen al omdat we dan denken, dat er verder niemand is die dat ziet? We kennen immers allemaal wel de voorbeelden – meestal vanuit het verleden – waarin er op zondag niet mocht worden gezwommen. Er mocht zelfs niet worden gefietst, laat staan dat je de brommer of de auto pakte. Die tijd is voor velen van ons toch echt voorbij. Maar de vraag blijft staan: Als wij op reis gaan, gaat God dan ook met ons mee? Of laten wij Hem thuis, om Hem na de vakantie weer te begroeten? Ik stel deze vraag misschien wat scherp. Ik twijfel ook beslist niet aan de trouw van God. Wel stel ik mijn vragen bij de wijze, waarop wij nogal eens kunnen omgaan met Zijn trouw. Wat wij daar tegenover stellen lijkt vaak zo klein…

Mozes was bepaald niet op vakantie, in Exodus 33. Hij had het volk Israel mogen uitleiden uit Egypte. Maar Israel moest nog veel leren. God had wel dit volk uitgekozen, maar Israel wist nog niet hoe het de Here moest dienen. Daarom treffen wij hier Mozes aan, biddend voor het Aangezicht van God. Want het volk had gedanst rondom het gouden kalf. En daarmee had het volk een manier gezocht om God te dienen, precies zoals men dat deed in Egypte en Babylonië. Daar probeerden de mensen altijd, om de afgoden te manipuleren, via de verschillende rituelen en ook via magie. Maar de Here wil niet gemanipuleerd worden. Hij wil gebeden zijn. De God van Israel is anders. Hij is de Enige God. En Hij is heilig, terwijl het volk hier heeft getoond, dat het een onheilig volk is. Daarom kan God niet langer optrekken met dit volk. Alleen Mozes heeft genade gevonden in Zijn ogen.

Maar Mozes wil geen afscheid. Hij wil dat God toch, alsnog, optrekt, samen met Zijn volk. Daarom zien wij Mozes hier, in de tabernakel. En hij bidt. Hij bidt dat God toch meegaat. En als Hij niet met hen mee zal gaan, dan zal Mozes, op zijn beurt, geen stap verder zetten. Ook niet in de richting van het Beloofde Land. Voor Mozes geldt: Samen uit, Samen thuis. En als het goed is, dan geldt dat ook voor ons: dat wij er Samen op uit trekken: God met ons en wij met God. Dat wij Hem daar ook om bidden; dat Hij met ons mee wil gaan. En dat wij over een poosje dan ook Samen weer thuis komen. En dat we daar de Here dan ook voor zullen danken. Omdat Hij ons heeft geleid op de weg, die wij in deze vakantieperiode zijn gegaan.

Geldt dat alleen voor de reislustigen onder ons? Natuurlijk niet. Ook voor degenen die thuis blijven geldt, dat wij de Here nodig hebben. Iedere dag opnieuw. Zonder Hem kunnen wij immers niets doen. Maar met de Here aan onze zij, springen wij zelfs over een muur (zo las ik onlangs in De Akker, op een mooie ansichtkaart). Zoals vakantie-vierend Nederland kan bidden tot God, op welke plek dan ook, zo kunnen wij dat ook thuis doen, of in de verzorgingshuizen, of in het ziekenhuis, of waar dan ook. En waar wij dan tot de Here komen, met onze vreugde en met ons verdriet, daar hebben wij een God, Die hoort. Een God, Die ons kent. En ook een God, Die met ons op wil trekken op onze levensweg. Precies zoals Hij dat gedaan heeft met Mozes en met Zijn volk.

Ga met God en Hij zal met je zijn,

jou nabij op al je wegen

met zijn raad en met zijn zegen.

Ga met God en Hij zal met je zijn.

Gez.416 uit het Liedboek, Zingen en bidden in huis en kerk

Ds.Gerard Doorn

Geplaatst in Geen categorie.